N.22 -Joyce Roele

5 sterren voor de 17-jarige debutante!

Marc-Jan van Dam

Hoi,

Ik mocht van Godijn Publishing meedoen aan de blogtour rondom het net verschenen boek van de 17-jarige Joyce Roele. En vandaag is het mijn beurt.

De cover
De cover straalt veel uit. Een rode, glimmende appel op een witblauwe achtergrond, met rode druppels waarvan je niet weet wat het nu is. Mysterieus, rustig en intrigerend.

Het verhaal

De flaptekst
Kate beschikt over een helende eigenschap en wordt daardoor al twee jaar lang, door de overheid, opgesloten. De overlevingsregels die zij van haar moeder heeft meegekregen, houden haar in leven, maar zorgen er ook voor dat ze van binnen langzaam wegkwijnt. Ze heeft de hoop opgegeven om ooit nog vrij te zijn en wanneer zij wordt overgeplaatst naar laboratorium Mentha verwacht zij niet lang meer te leven. Een onverwachte ontmoeting zorgt voor een verrassende wending in haar anders zo eentonige bestaan.
Alexander en Lena zijn op zoek naar hun beste vriendin…

View original post 254 woorden meer

Falco en de Gestolen Stympha`s – Nienke Pool “Een boek waarbij zich meer afspeelt als het verhaal alleen”

Ik ben hier zo blij mee!

Mustreads or not!

Falco en de gestolen Stympha`s – Nienke Pool

  • Auteur Nienke Pool10
  • Taal Nederlands
  • Oorspronkelijke titel Falco en de gestolen Stympha’s
  • Druk 1
  • ISBN10 9492115182
  • ISBN13 9789492115188
  • Categorieën Young Adults
  • Uitvoering Boek
  • Verschijningsvorm Paperback

De Achterflap

Een Stympha, dat is toch een moordvogel met ijzeren klauwen
en een vlijmscherpe snavel waarmee hij je ogen uitkrast?’
‘Ik noem hem vriend,’ antwoordt Falco, ‘hoe zal ik jou noemen?’

Na de Melt Down geldt het recht van de sterkste in Concordia. Het recht van de Alkeiden. Rovend trekken zij door het land en stelen de dierbare Stympha’s van het Vogelvolk. Tijdens zijn zoektocht naar de vogels beleeft Falco spannende avonturen en ontmoet hij nieuwe vrienden. Pas als hij samenwerkt, kan hij de vijand verslaan. En dan merkt hij dat de vijand veel gevaarlijker is dan hij aanvankelijk dacht…

Falco en de gestolen Stympha’s is een YA fantasy verhaal dat losjes is gebaseerd op…

View original post 619 woorden meer

Nienke Pool- Falco en de gestolen Stympha’s

Dank voor deze mooie bespreking!

ik hou van horror, fantasy en spanning

falco-stymphas

Falco groeit op in Corcordia als zoon van het stamhoofd. Het Vogelvolk leeft vrij afgelegen en vredig samen op hun eigen stuk land in Concordia. Falco gaat graag op jacht met zijn beste vriend Tycho. Ze hebben allebei een Stympha, een prachtige vogel met zeer bijzondere uiterlijke kenmerken. Ze hebben bijvoorbeeld ijzeren snavels, maar ook een aantal zeer bijzondere verdedigingsmiddelen. Ook eten ze graag (vissen)ogen. Deze vogels beschermen hun baasje. Elke bewoner van het dorp heeft zijn/haar eigen Stympha. De vogels worden meegenomen door de Alkeiden. Een volk waar je de kriebels van krijgt. Falco kan er niet mee leven dat de vogels weg zijn en gaat op pad om ze terug te halen. Op zijn avontuur komt hij voor talloze gevaren te staan. Samen met zijn vriend Tycho en nieuwe vrienden doet hij er alles aan om voor de Stympha’s en zijn volk te vechten. Maar de vijand is…

View original post 367 woorden meer

Succesvol debuteren: cirkelend doorbreken door community-lezen

12366387_1150194358342595_6242128550613904142_n

Toen ik vier jaar geleden begon met schrijven had ik nooit verwacht dat ik aan de vooravond van mijn debuut zou belanden. Zelfs niet toen ik een jaar later besloot het serieuzer aan te pakken door van mezelf een selfmade-bestseller-woman te maken. Om mijn droom te bereiken heb ik destijds 2 belangrijke besluiten genomen: Ik wilde alles doen om beter te leren schrijven, dus om écht met een goed boek op de proppen te komen en als tweede besloot ik die weg zichtbaar af te leggen. De idee achter het eerste voornemen moge duidelijk zijn: debuteren met een slecht boek, daar zit weinig uitdaging in. Zichtbaar, dat zou mijn handelsmerk worden. Hoe ik dat deed? Ik schreef veel korte stukjes voor sites, bundels, magazines die goed worden gelezen. Ik deed mee aan wedstrijden en communiceerde dit alles op Facebook, Twitter en soms ook nog op Linkedin. Want dit is mijn primaire idee: Als je verstopt zit, zoekt niemand je. Ik bouwde in drie jaar tijd een hechte en liefdevolle vriendenkring op via social media. Tot op heden verkocht ik niets, maar nu mijn boek uitkomt, verandert dat. Het verandert echter niets aan de verhouding die ik met mijn vrienden heb want Facebookvrienden zijn geen klanten. Dat is mijn gouden regel en dat blijft ook zo. Leuren met je boek is uit den boze.

Toch wil ik mijn boek graag onder de aandacht brengen. En zoals met alles wat ik doe: ik verzon hiervoor een eigen methode: De Cirkeltheorie. Ik ben ervan overtuigd dat debuteren (en wellicht ook vervolgboeken) via een aantal cirkels verloopt. Niet iedere debutant legt dezelfde weg af of in hetzelfde tempo, maar min theorie geeft een mooie blauwdruk. Met name cirkel 1-3 zijn voor de beginners interessant. Hoe werkt het? Ik vergeleek het eerder al met een steen die in het water wordt gegooid en cirkels veroorzaakt. De ene steen veroorzaakt meer cirkels dan de andere en sommige stenen komen verder dan andere. De grondslag van mijn theorie is, is dat (buiten de kwaliteit om van je boek) de cirkels veroorzaakt worden door drie factoren: de auteur, de uitgever en de lezer. Wat bedoel ik daarmee? Of je boek verder cirkelt komt door de positieve actie van deze drie groepen. Ik leg het uit.

De steen is geworpen en het boek is te koop. Wie kopen je boek?

Cirkel 1 (1-200 verkochte boeken): Tante Truus oftewel je inner circle. Dit zijn alle mensen die je boek kopen, die je min of meer kent. Persoonlijk of via Social Media. Ze kopen het boek in eerste instantie voor jou. Als zij enthousiast zijn en jij (vaak ism je uitgever) bent actief gaat het boek door naar de volgende ronde.

Cirkel 2 (200- 500 verkochte boeken): Mensen horen van je boek. Ze kennen jou niet persoonlijk maar zijn nieuwsgierig naar je boek. Zij wachten vaak meerdere positieve reacties af voordat ze je boek aanschaffen. Deze groep wordt gedreven door enthousiaste bloggers, vloggers, website houders, boekenclubs/groepen, internet magazines en ga zo maar door. Hier zijn de veellezers te vinden die graag via communitylezen hun ervaringen met anderen delen. Het boek krijgt aandacht, de uitgever en de auteur zijn actief bezig en sturen het door naar beoordeling voor de volgende ronde.

Cirkel 3 (500-1.000 verkochte boeken): Hier is de lat al wat hoger. Dit is ook tevens het eindstation voor de meeste boeken. Hier leg je je boek langs de lat van de geschiedenis van de Nederlandse literatuur. Ieder genre heeft zijn eigen lat. Boeken die goed zijn ontvangen door de lezers, kunnen hier stranden door de (semi-) officiële beoordelaar van Biblion, Cleeft, Hebban, grote internetsites. Nu behaalt je boek de regionale kranten. Dit zijn vaak boeken die zijn uitgegeven door kleinere, kwalitatief goede uitgevers.In deze cirkel zijn ook de communy-lezers zeer actief. Hoe meer deining rond een boek, des te meer het boek op Facebook, Twitter, Instagram, Pinterest etc blijft rondcirkelen. Toch is doorstoten naar de landelijke top moeilijk omdat daar weer andere spelregels gelden. Het zijn de toppers of beter gezegd ‘the happy few” die dat lukt.

Een uitgever zei laatst tegen me dat een goed debuut tegenwoordig een boek is dat 1.400 keer is verkocht. Die heeft dus net de landelijke aandacht gehaald. Cirkel 4 en 5 zijn de top boeken. Niet alleen de kwalitatief goede boeken maar ook de dieet boeken van “hoe honger ik me in 3 maanden uit” en de voetbalboeken van “kijk eens, met drug en ellende kun je ook de top bereiken” en een jaloersmakende hype veroorzaken.  Ik wil me vandaag beperken tot het debuut dat haalbaar en maakbaar is.

Wat kan ik doen om 1.500 boeken te verkopen?

Mijn idee is het dat doorcirkelen naar 1.500 boeken een gemeenschappelijke inspanning is van auteur, uitgever en lezer. De auteur moet waken om niet te gaan leuren; de uitgever moet zijn uiterste best doen om ieder boek dat hij uitgeeft een persoonlijk-passende slinger te geven en de lezer? De lezer moet helemaal niets. Hoe werkt het volgens mij? Als Tante Truus je boek leest, is ze erg trots. Zij schrijft een 5* recensie op Hebban en Bol en vertelt je waarom dit boek beter is dan Harry Potter of welke bestseller dan ook. Die beoordeling is waardevol omdat: als je moeder / tante niet in je gelooft, wie dan wel? Maar het heeft een duidelijke grens. 3x Tante Truus op Bol is echt scheepsrecht of het boek zinkt. Als je op alle beurzen hebt gestaan en al je kennissen en vrienden hebben het boek en ook hun reclame is uitgewerkt, dan valt je boek stil. Of je cirkelt door naar ronde 2. Daar kom je alleen als lezers enthousiast zijn, jijzelf actief (lees positief) aanwezig bent en je uitgever met je meedenkt. In cirkel 2 zitten namelijk de blogger en vloggers: als zij je boek gaan lezen en er over praten komt je boek verder. Boeken die de verkoop van 500 niet halen hebben ergens een deuk in hun cirkels waardoor het boek vroegtijdig zinkt. En volgens mij is dit vaak een deuk in de verhouding die auteurs hebben met hun lezers.

Lezen is gunnen: er zijn pak ‘m beet 1.000 vrij recente boeken te koop en er staan er 20-300 op het “deze wil ik ooit nog eens gaan lezen lijstje” van al die lezers die je wilt bereiken: hoe kom je bovenaan die “ga ik lezen lijst” te staan? Volgens mij gaat het zo: Lezen anno 2016 doe je samen. Het is community lezen: Ik laat in besloten groepen zien wat ik lees en post een foto op Instagram. Ik bespreek naderhand wat ik van het boek vond. Dat doe ik (zoals Moon Kager dit zo mooi verwoordt) alsof ik een vriendin vertel wat ik gelezen heb en waarom het boek volgens mij wel of geen aanrader is. De volgende lezer koopt, leest en evalueert en cirkelt het boek verder. De lezer pusht het boek naar zijn succes. De uitgever helpt door reclame, recensie exemplaren, open communicatie, respect voor de lezersrecensies en die enthousiast Retweeten en delen etc. Ook als het boek bij de landelijke pers is beland, blijft de lezer de hoeksteen van het cirkelproces. Wij, de lezers die enthousiast over boeken praten, zijn het cement in mijn cirkeltheorie. Onze blogs en recensies zijn essentieel voor de huidige boekenmarkt. Dus laat je horen!

Wordt vervolgd!

 

 

 

 

 

Community lezen

IMG_3025

Vroeger, heel lang geleden, bestonden er nog echte lezers. Zij kropen in een hoekje van de bank en genoten van een heerlijk boek. Tegenwoordig gaat het anders. Het is nog net geen Pokémon Go, maar veel scheelt het niet. We lezen namelijk met onze telefoon in de hand. En dan bedoel ik geen e-reader. Ik bedoel dat we lezen met Facebook binnen ons handbereik.

Hoe werkt het, volgens mij?

Het boek wordt aangeschaft. Als je geluk hebt, heb je het via een winactie ontvangen, een buzz of een leesclub. Of je bent een hobby recensent en hebt het boek gekregen van de uitgever of de auteur. Het maakt in het voorbeeld niet zo heel veel uit hoe je eraan gekomen bent, maar wat je ermee doet als je het hebt eenmaal in je bezit hebt.

Wat ik met een nieuw boek doe? Ik zet het boek vrijwel meteen op Facebook, Twitter, Instagram of Pinterest. Wie van jullie zit nu instemmend te knikken? Vervolgens delen we al lezende onze leeservaring. En tenslotte is het boek uit en zetten we ons finale oordeel in een blog, vlog of in een Facebookgroep.

We lezen samen. Door te bloggen, te vloggen, te recenseren of door aan een leesclub deel te nemen. Ik zit daarnaast nog in een aantal besloten Facebookgroepen waar uitsluitend en alleen over boeken wordt gesproken. Heerlijk vind ik dat. Mijn favoriete groep is Mustreads or not, maar wekelijks ontdek ik weer een nieuwe die ik nog niet kende zoals Samenlezenisleuker. Deze groepen hebben vaak meer dan duizend leden. Dagelijks komen er meerdere boeken voorbij. (bijna) Niemand maakt reclame voor zijn of haar eigen boek, nee, iedereen deelt de leeservaring en reageert gezellig op elkaars verhaal.

En daar wringt ineens een schoen. Wablief? Ja, lieve mensen, hier gaat het ineens fout. Want, vroeger, heel lang geleden, bestonden er nog échte recensenten. Uitsluitend in kwaliteitsbladen als het NRC of de Volkskrant werden de beste boeken die er in de voorgaande week waren uitgekomen, heel serieus besproken. De literaire ladder werd ernaast gelegd en het boek werd kritisch gewogen. Later namen ook regionale kranten en tijdschriften het over en werden ook meer populaire boeken besproken. Al worden de beoordelingen door TV, internetsites en tijdschriften steeds toegankelijker, de toon was/is nog steeds uiterst serieus.

En toen ineens kwamen wij: de lezers met een mening, de lezers met Facebook, Twitter, Goodreads, Instagram en Pinterest. De communitylezers! En wij hadden iets te vertellen, namelijk hoe we het boek hadden ervaren. In gewone taal, en niet in van die dure woorden, vertelden we aan onze FBvrienden wat we van het boek vonden. We startten blogjes, vlogjes en we vormden gezellige en besloten groepen. Geen duurdoenerij maar gewoon gezellig je leeservaring delen. Is dat alles? Gaan die recensies niet verder dan: ik vond het zoooo leuk om dit te lezen? Natuurlijk wel! Dit zijn vaak zeer informatieve recensies van veellezers die precies weten wat er in de markt speelt. Dit zijn juist pareltjes van liefdevolle ervaringsdeskundigen.

En waar wringt dan de schoen? Nou, dat zal ik je vertellen. Uitgevers zijn weliswaar erg blij met ons/jullie. Als een boek positief wordt besproken , dan verkoopt het beter. Maar aan de andere kant wordt er wel eens laatdunkend (jaja ik ga meteen duur praten) denigrerend (ik leer het nog wel af) en neerbuigend gedaan over de kwaliteit van deze recensies/leeservaringen. We graven niet diep genoeg en we nemen geen abstracte criteria die alom gelden voor het schrijven van een goede recensie om zo te komen tot een correcte weging van het literaire gehalte. Wablief? Wees nu eens eerlijk: was je bij de laatste zin de draad een beetje kwijt? Of dacht je: gaaaaap!!!!? Ja, dat komt door mijn plotselinge duurdoenerij. Ik kan maar beter gewoon doen, dan blijf je bij de les. En zo is het ook bij de hobby recensies: je leest ze met plezier en dat straal je uit als je over het boek schrijft! (en natuurlijk zijn ze niet allemaal even positief. We blijven kritische lezers.)

Mijn stelling is dat lezers graag willen weten of een boek leuk is om te lezen. We lezen tenslotte voor onze hobby, dus kan het maar beter een goed boek zijn. Daarnaast is het ook interessant om een officiële recensie te lezen, maar mijn koopgedrag wordt meer beïnvloed door de lezersrecensies. Ik wil namelijk zeker weten dat ik plezier heb als ik een boek mee op vakantie neem. (vooral als ik 20 euro moet betalen).

Wat ik graag wil weten: herken je dit? Hoe koop je zelf een boek? Schrijf jezelf wel eens een recensie? Is community lezen het nieuwe zwart? Beleven we een boek liever samen?

Ik blijf in ieder geval lekker lid van mijn Fb-goepen en ik lees met jullie belevenissen mee. Ik ben overigens met heel veel plezier Hebban recensent voor Literatuur, Kinderboek en Fantasy &SF. Daarin leg ik wel ladders, maar probeer niet al te duur te doen.

 

 

 

 

 

Mijn cirkeltheorie

IMG_6152Iedereen die een boek heeft geschreven, denkt dat zijn of haar boek goed is. Heel goed. Bestseller kwaliteit. Stel dat het zo is: u heeft een goed boek geschreven, echt een heel goed boek: Hoe brengt u het dan aan de man? Hoe ziet Nederland uw meesterwerk?

Ik denk dat het met cirkels gaat. Iedere auteur heeft zijn eigen beginpunt (het maakt nogal wat uit of u een bekende voetballer bent die een boek schrijft of Jantje van driehoog-achter) en iedereen heeft een eindpunt (hangt af van diverse factoren zoals kwaliteit en aantrekkelijkheid voor de markt – een zwaar literair werk verkoopt doorgaans minder dan een smeuïg boek). Ieder boek legt zijn eigen weg af. Niet ieder boek drijft door alle cirkels of legt de weg in hetzelfde tempo af.

Hoe werkt het volgens mijn persoontje? Je lanceert een boek en gooit het op de markt alsof je steen in het water gooit. Er ontstaan cirkels. Soms veel, soms weinig. De ene steen komt verder dan de andere. Enfin, u ziet het voor zich.

Mijn cirkeltheorie:

Cirkel 1: de inner circle. Je schrijft je boek en mensen om je heen weten daarvan. Na vier jaar heb ik een kring van mensen om mij heen die het leuk vinden om mijn boek te lezen. Deze inner-cirkel heeft iedereen wel: de buurtjes, je moeder en je vrienden die er niet onderuit komen om je boek te kopen.

Het is zaak dat die van die 5 sterren zwijmel recensies schrijven voor de debutant: als je moeder niet in je gelooft, wie dan wel? Professionele schrijvers slaan deze fase doorgaans over maar het is gewoon leuk als je in de eerste week na je boeklancering een paar leuke recensies hebt. Critici kijken vaak neer op dergelijke recensies maar volgens mij is dat onterecht. Alleen moet de schrijver goed beseffen dat dit slijmen is: ze vinden jou aardig en niet per se je boek of zijn blind voor de kwaliteit (denk aan Idols waarbij iemand heel vals zingt en de moeder staat met tranen in de ogen van trots). Als je boek hier stopt te cirkelen heb je 1 (je moeder) – 200 boeken verkocht.

Cirkel 2: er ontstaat een olievlek. Dit is de aandacht van de lezer die je via fb of social media kent. Deze kring van mensen is al wat groter. Deze cirkel wordt gevoed door de kleine recensenten, de bloggers, de vloggers, de websitehouders. Deze vaak positieve recensies volgen in de eerste maand na het uitkomen van je boek. Als ze positief zijn en je bent zelf actief aanwezig, dan blijft deze cirkel zich verspreiden als een olievlek. Als je dit goed doet zit je aan de 200-500 boeken. Hier zitten ook veel mensen die je berichten delen en erover praten zonder je boek daadwerkelijk te kopen. Zij zetten je boek op een denkbeeldig “ga ik lezen lijstje”. Die kopen pas als het boek veel positieve recensies heeft. Dus volgens mij is het wel degelijk belangrijk dat de mensen uit stap 1 en 2 zich laten horen. Ik weet dat sommige auteurs hier zo heilig in geloven dat ze de recensies zelf schrijven, maar dat helpt niet: de deining van de golven moet via verschillende kanalen tot de lezer komen en niet door een constant gedeelde tweet/ fb post van de auteur zelf. Pas als een lezer 5 maal vanuit een onafhankelijk kanaal heeft gehoord dat een product goed is, gelooft hij het en staat het product in zijn hoofd.

Een goed artikel over het belang van bloggers verscheen vandaag op Hebban: https://www.hebban.nl/artikelen/de-invloed-van-ya-bloggers

Cirkel 3 zijn de officiële recensies en waarderingen van de kleine pers. Dus Hebban, Cleeft, lokale kranten, grotere websites, Biblion. Daar kun je zelf niet altijd invloed op uitoefenen maar als deze  recensies positief zijn kun je de olievlek wel verder uitbreiden. Dat gaat niet vanzelf. Bij iedere stap heeft de golf een duwtje nodig: van jou, van je uitgever of van je lezers.

Er zijn veel wedstrijden en prijzen waar boeken voor aangedragen kunnen worden. http://www.leesplein.nl/jongerenliteratuurplein/prijzen Als je boek goed is en je boek wordt goed gedragen in cirkel 1 en 2 en de officiële recensies gaan goed dan heb je in de eerste maanden na lancering ongeveer 1.000 boeken verkocht.

Natuurlijk is dit geen wet van Meden en Perzen. Sommige mensen hebben een hele grote familie of door hun werk een groter bereik. Dit is een theorie die ontstaan is door observatie van de beginnersmarkt.

Cirkel 4. De deining van golf 4 is voor slechts selecte groep weggelegd en daar kun je vaak bijna geen invloed op uitoefenen: ze komen bij jou. Bij deze groep horen de grote tijdschriften, de landelijke kranten, veel longlisten en shortlisten, landelijke recensenten, Janneke van Bol, interview Hebban/Cleeft/ Lood/ tv gidsen/ etc. Onbekende beginners hopen altijd dat ze tot deze cirkel doorstoten vooral omdat bekendere schrijvers hier instappen: dan lijkt de weg naar een bestseller zoveel gemakkelijker. Dat is deels waar, maar als dit boek niet gedragen wordt door cirkel 1-3 (lezers en kleine bloggers vinden het niks) stopt het hier ook voor die auteurs. Stoot je tot hier door dan mag je rekenen op een boek verkoop van 1.000 tot 10.000 boeken.

Cirkel 5. Topje van de ijsberg: auteurs hebben doorgaans literair agent die tv optredens regelt en signing bij grote evenementen (huishoudbeurs ed) en zorgt dat je bij DWDD zit en in de Linda staat. Als je dan ook goede lezerskritieken hebt, ga je de 10.000 wel voorbij.

Iedereen die een boek schijft denkt dat hij bij die 1% zit maar dat is niet zo. Het is hard werken om naar die 500 te komen. Een goed debuut verkoopt 1.400 boeken hoorde ik laatst een uitgever zeggen. Dat lijkt mij voor de debutant met hoge aspiraties een mooi streven.

 

 

Drie Social Media eieren

IMG_6147 Er zit me vandaag een ei dwars. Eerlijk gezegd zijn het er drie. Drie vette eieren. En het is net als bij poepen; als je het kwijt moet, zul je even kracht moeten zetten. Wat me dwars zit? Gewoon een vraag. Hoe kun je het beste omgaan met social media? Ik heb daar een mening over. Hier zijn mijn drie gouden eieren.

1. Als je verstopt zit, zoekt niemand je. Goede wijn behoeft geen krans is uit de tijd dat de wijnflessen nog kurken hadden en ligt dus ver achter ons. Het idee achter deze slogan is dat als het product goed genoeg is, het niet nodig is om dit van de daken te schreeuwen want kwaliteit verkoopt immers zichzelf. Mijn antwoord hierop is: Als je je niet laat horen, ziet niemand je staan en als je verstopt zit, zoekt niemand je. Als debutant kennen lezers je namelijk niet, ze weten niet hoe belachelijk goed jouw boek is, dus zoeken ze er niet naar. In hun leven kan van alles missen en mankeren: er is niemand die naar jouw debuut op zoek gaat om deze leegte te vullen. Dat wil niet zeggen dat ze je boek niet zouden willen lezen als het voor hun neus lag. Dus jij moet zorgen dat het boek daar ligt waar het gevonden kan worden.

Boeken komen allang niet meer automatisch in iedere boekhandel te liggen, dus is het zaak dat je bekendheid via internet verschaft. Maar hoe doe je dat?

2. Stel je positief op.  Als je wilt dat mensen iets van je lezen of van je kopen dan doen ze dat onder meer omdat ze je het succes gunnen. Dus wees positief. Niet onecht, altijd oprecht. Bij social media gelden dezelfde regels als bij tafelmanieren: politiek en geloof kun je beter weglaten. Verdriet kun je, net als alle pure emoties, best tonen maar met respect voor de ander. Je bouwt op social media een product op die is verweven met je persoonlijkheid. Negativiteit, daar zit niemand op te wachten. Succes verkoopt maar als je onecht bent, spat je vroeg of laat als een zeepbel uit elkaar. Dus denk na voordat je iets doms op FB/Twitter ed zet. En bedenk: lege content is en blijft gebakken lucht.

3. Facebookvrienden zijn geen klanten. Facebookvrienden zijn ook geen likers of delers. Het zijn vrienden die meekijken in jouw leven. Het gaat hier om de insteek: als je alleen maar dingen post als je likes nodig hebt of iets wilt verkopen dan hebben je Fb vrienden dat in de gaten. Het irriteert gewoon snel. Zorg dat je dat niet doet of zelfs denkt. Fb vrienden leven mee, kijken mee, kopen hoort daar niet bij. Draai het eens om: als jij van al je fb vrienden het boek, de ketting, de dienst die ze aanbieden zou moeten aanschaffen, dan ga je morgen failliet. Verwacht het dus ook niet van een ander. Ik heb makkelijk praten: ik schrijf een YA boek en mijn fb vrienden zijn die leeftijd (in ieder geval fysiek) al gepasseerd. Dus hoe enthousiast ik ook ben; ik verwacht niet dat iemand mijn boek gaat lezen of aanschaffen: ik wil oprecht alleen dat mensen in mijn blijheid delen. En soms een klopje geven als het goed gaat en een schouder aanbieden als er doorns op mijn rozenpad liggen.

Hoe ik me profileer op social media? Via mijn zelfontworpen Cirkeltheorie. Daarover morgen meer.

IMG_6281

 

 

cadeautjes

Soms zit het mee en soms zit het tegen. Soms ligt dat gevoel binnen jezelf en soms zijn er daadwerkelijke hobbels op de weg. Je verhaal wordt afgewezen of het gaat gewoonweg niet zo snel als je had gehoopt.

Ik heb al eerder verteld hoe  ik dit voor mezelf opvang. Ik gooi vishengels uit: sommige ver weg en de meeste redelijk dichtbij. Dus ik stuur verhaaltjes in naar wedstrijden of uitgevers waarbij ik een redelijke kans maak. Dat continueert mijn schrijfproces en mijn succeservaring. Andere hengels gooi ik verder weg, gewoon om te zien of het me lukt. Als aan die hengels een vis hangt, dan ben ik de hele dag blij. En dan heb je nog de droomhengels… Op deze manier heb ik altijd een vangnet: er drijft ten slotte altijd nog wel ergens een dobber.

Boek10 was een droomhengel waar onverwachts een vis aan hing, een hele dikke. Andere dobbers liggen nog stil in het water en ik laat ze daar, ik wil gewoon wat te dromen hebben. Ook als Boek10 het niet was geworden, was de wereld niet vergaan. Ik kom er wel, is het niet rechtsom danwel linksom. Ik denk altijd maar zo: er leidt maar een weg naar mijn hart maar ontelbare wegen leiden naar Rome. Loopt de ene dood, dan neem ik gewoon de volgende afslag.

Maar soms zinkt er een dobber. Bijvoorbeeld die keer dat die uitgever failliet ging terwijl hij nog 6 verhalen van me zou uitgeven of, acht weet ik veel: nooit teveel achteruit kijken naar de dingen die het niet zijn geworden. Op het moment zelf is het vervelend, de dag daarop ben je harder en dan moet je weer verder en ben je gegroeid, gehard. Simpel. Er zitten doornen aan de rozen: deal with it.

Toch zijn er van die momenten dat je even een zetje kunt gebruiken en dan is er altijd een vriend in de buurt om je een schop onder je kont te geven en die roept: doorgaan! Dat ben jezelf. Ik heb voor dat soort momenten een boek aangelegd. Hierin staan al mijn successen. Het zijn mijn cadeautjes aan mezelf. Zowel grote als  kleine. Hierin staan jullie aardige opmerkingen, foto’s dat ik jullie heb ontmoet en plaatjes van al mijn publicaties. Het is mijn feestboek. Ik heb er al een volgeplakt en kijk er vaak in. Niet dat ik vaak down ben, maar het is mijn dagboek geworden en mijn meest dierbare reisgenoot.

Leg ook zo’n boek aan, je zult zien dat het werkt. Ik heb de tip van Linda. Zij heeft al heel veel boeken vol.FullSizeRender-101

Getekend!

Het zal de meesten van jullie niet zijn ontgaan: ik heb mijn contract getekend!

Met tien mannen en vrouwen hebben wij tegelijkertijd onze toekomst vastgelegd. Nou ja, wat betreft ons eerste boek. Het was geen massahuwelijk, laten we niet overdrijven. Mijn boek “Falco en de gestolen Stympha’s” ziet samen met 9 andere pareltjes op 22 september 2016 het levenslicht.

En ik ben blij, trots en dankbaar tegelijk.

Ik heb best geaarzeld voordat ik hieraan begon. Moest ik mijn werk niet eerst bij een grote uitgever ter beoordeling geven? Was met 10 man tegelijkertijd de juiste weg? Versterk je elkaar of sneeuw je dan juist onder? Ik heb u om advies gevraagd en mijn pb stond roodgloeiend met goedbedoeld – vaak ongevraagde – waardeoordelen. Doe het wel/ doe het niet: dat waren ongeveer de antwoorden die ik kreeg.

Beide goedbedoeld. Beide koffiedikkijken. Niemand kan met zekerheid zeggen hoe dit project uitpakt. Het is een avontuur met een onzeker einde. Maar moet je niet beginnen omdat je het einde niet kent? Als je iets wilt zul je toch een eerste stap moeten zetten. Hoe onzeker ook.

Waarom ik het heb gedaan? #Met 10 man tegelijk, dat is echt iets voor mij. Gezellig en samen sta je sterk. #De uitgever is heel aardig. Dat is zeker geen zakelijk argument maar ook dat past bij mij. Ik zoek integere mensen om mij heen. Als ik de mensen om mij heen vertrouw dan durf ik de duik te nemen. #De boeklancering is al dit najaar. Mijn boek komt er echt! #Het gaat allemaal heel professioneel. Dit is gewoon een goede keuze. #Mijn boek komt echt uit! Oh, dat had ik al gezegd… Toen ik eenmaal op het positieve pad zat, zag ik geen hobbels meer op de weg.

Tot nu toe pakt het heel goed uit. Godijn Publishing doet alles zeer accuraat en helder. Heel Nederland Schrijft (de partner in crime) is zeer actief betrokken. In de maanden die komen, gaan we samen leuke en spannende promo-dingen doen. Iedereen is gebaat bij succes dus we werken er allemaal heel hard aan. Met z’n 10en zijn we een kleine familie geworden. Dit voelt echt heel goed.

Ook na 22 september gaan we gezamenlijk werken aan een actieve, succesvolle campagne waarin we elkaar helpen daar waar we kunnen. Het lijkt wel Utopisch, maar het is gewoon Boek10 en het is gewoon mijn debuut.

Ik ben iedereen dankbaar voor het meereizen. Samen is zoveel leuker dan alleen.IMG_6281

Hoe origineel is je verhaal

IMG_2005

Op weg naar een bestseller kom je allerlei obstakels tegen. Vandaag een hele frustrerende.

Voor mijn verhalen doe ik altijd heel veel research. Het zijn veelal historische verhalen en ik wil niet alleen dat alle feiten kloppen en de tijdsgeest in mijn vingers zit, nee ik wil die kennis die nog niet zichtbaar is. En heel vaak, aan het einde van mijn onderzoek, stuit ik ineens op Harry Potter. JK Rowling heeft blijkbaar dezelfde werkwijze als ik: net zolang peuteren totdat je het juiste puzzelstukje in handen hebt. De door haar gevonden feiten kan ik niet meer gebruiken. Zij is zo bekend. En alhoewel die feiten (denk aan namen van personages of figuren uit eeuwenoude Edda’s of prototypes uit onbekende sages) door mij zelf zijn ontdekt,  wees eerlijk: ook u zou denken dat ik plagiaat pleeg als ik ineens over de Steen der Wijzen zou beginnen.

Hierboven beschrijf ik een dagje werk, dus daar is overheen te komen. Ik gebruik gewoon wat andere feiten die ik heb gevonden of zoek verder tot ik iets origineels vind. Soms is de teleurstelling iets groter. Zo had ik onlangs een mooi verhaal verzonnen. Echt gebeurd. De Mona Lisa is gestolen, 100 jaar geleden. Door een Italiaanse meneer die haar van de muur heeft gepakt, onder zijn arm heeft genomen en het het Louvre is uitgelopen. In zijn eenkamerappartementje heeft hij haar boven de kachel opgehangen. Ik zie die man zo zitten met zijn bordje spaghetti op schoot, kletsend met zijn grote liefde. Op een dag won zijn chauvinisme het en bracht hij haar terug naar Italië waar hij Mona aanbood aan een museum. De politie was al ingeschakeld en deze meneer moest naar de gevangenis. Het mooie van dit verhaal is dat dit slechts de oppervlakte was. Achter de schermen bewoog zich nog een boef. Een echte. Hij heeft het schilderij “geleend” van de Italiaan en heeft er vervalsingen van gemaakt die nog steeds bij kunstliefhebbers met teveel geld aan de muur hangt. Ik had de sfeer en de opzet al helemaal uitgewerkt. En ineens zag ik op Facebook een aankondiging van een film hierover. Het hele verhaal inclusief boef. De maker had er 25 jaar aan gewerkt. Ik gun hem zijn primeur maar ik baalde wel.

Dit Mona Lisa verhaal had ik nog niet geschreven, maar het kan erger. Het kan altijd erger. Ik had een heel leuk verhaal afgerond over een jongen die in Harrods woonde. De dag dat ik het op wilde sturen, kwam die gozer van de Media Markt op tv. Hij woont er nog steeds, die rotzak. Mijn verhaal (er schortte nog meer aan) heeft het daglicht nooit gehaald. Daar heb ik wel een traantje om gelaten.

Ik laat me niet uit het veld slaan. Sinds een jaar werk ik aan een geweldig en zeer complex verhaal. Een alomvattende wereldgeschiedenis voor YA met een spannende zoektocht naar de tijd van de Renaissance. Zeg maar: De da Vinci code voor YA. En als u gisteren de krant heeft gelezen dan weet u dat Dan Brown daar zelf ook aan had gedacht. In september ligt het op de planken. Ik ben volledig uit het veld geslagen door dit nieuws. Dit is geen kort verhaal maar een heel boek! Kan het de prullenbak in of is het juist hot?

Hot or not, ik schrijf het af. Ooit komt het op de boekenplank, al is het alleen die van mij: De Rozenkruisers, Vasco en zijn ontdekkingstocht naar het verleden.